Acute zorg in actie

  • 25 juni 2019
  • Blog/Vlog
  • V&VN Algemeen

<span>Vandaag hebben we onze ochtendronde van wassen, medicijnen delen, controles doen en alles wat er bij komt kijken al op tijd klaar. Tijd voor de patiënt hebben we gehad, nu is het even tijd voor mijn collega’s. Interessante verhalen over verjaardagen, feestjes, uitjes, barbecues, kinderen en nieuwe liefdes passeren de revue; we lachen veel.

Tot het moment dat we allemaal opschrikken van het doordringende harde geluid van onze pieper; de noodbel gaat op kamer 13. Rennend melden we ons daar en we zien de patiënt van 83 jaar grauw, klam en niet aanspreekbaar in bed liggen. Ik kijk mijn collega aan die op de noodbel gedrukt heeft en zij vertelt dat hij ineens hard achteruit gaat bij een ernstige pneumosepsis. Mijn klinische blik ziet een man die er slecht aan toe is. Zijn bloeddruk is 80/40 en directe actie is nodig. Verpleegkundige één belt de arts dat hij meteen moet komen, collega twee prikt een extra infuus en zuster drie maakt een infuussysteem klaar zodat we meteen extra vocht kunnen toedienen; het infuus staat vol open. Bij een saturatie van 70% krijgt hij een ventimask waar 15 liter zuurstof achter gaat. Ondertussen blijkt hij géén NTBR (not to be reanimated) status te hebben. Bij een stilstand zullen we hem dus moeten reanimeren; goed om te weten. De arts is er inmiddels. Hij luistert naar de longen, prikt een bloedgas voor het daadwerkelijke zuurstofgehalte en beoordeelt de situatie net als wij als vrij kritiek. Meneer reageert blijkbaar nog niet op de antibiotica die hij nu 24 uur heeft en de longontsteking lijkt hem fataal te worden.

Mijn klinische blik ziet direct: deze man is er slecht aan toe

Mijn collega belt de familie om de ernst van de situatie uit te leggen en om hen te adviseren zo spoedig mogelijk naar het ziekenhuis te komen. Ondertussen hebben we een katheter gegeven zodat we kunnen bijhouden of – en hoeveel – hij plast; één van de belangrijkste graadmeters van de toestand van de patiënt. We doen het maximale wat we kunnen voor deze man. Na bijna een uur zien we de bloeddruk iets stijgen, het zuurstofgehalte stijgt ook door de vele liters zuurstof en hij lijkt weer te reageren op aanspreken. De familie is er ondertussen en de arts gaat met hen in gesprek. Hij legt uit dat de kans op herstel uiterst klein is. Wel lijkt het nu iets beter te gaan. We bieden de familie wat te drinken aan en geven hen de ruimte naast het bed van meneer.
 

Team spirit

Terugkomend in de koffiekamer zijn we anderhalf uur verder. De restanten koude koffie gooien we weg, nieuwe koffie wordt ingeschonken en de acute situatie wordt besproken. We kunnen als collega’s onderling samen lachen, maar wanneer het er op aankomt, kunnen we ook heel goed samen handelen en weten we haarfijn wat we aan elkaar hebben. Now, that’s team spirit!
 
Elke acute situatie brengt voor mij nog altijd een adrenalinekick met zich mee. Het snelle handelen hoort bij een Acute Opname Afdeling maar, ook al heb ik al vele actiemomenten meegemaakt, mijn adrenalinespiegel verhoogt nog altijd. Tegelijkertijd vind ik dat ook één van de mooie dingen van het vak. Ik kan er veel voldoening uithalen wanneer de patiënt weer opknapt na een kritiek moment. Het blijft prachtig om te zien hoe sterk de mens is!
 
 Wilma Koops is 39 jaar en al 17 jaar werkzaam als verpleegkundige, waarvan de laatste 6 jaar op de Acute Opname afdeling van het Medisch Spectrum Twente in Enschede. Naast de zorg heeft ze een passie voor schrijven. In haar blogs komen beide liefhebberijen samen en neemt ze ons mee in de persoonlijke gesprekken, gebeurtenissen en ervaringen die zij als verpleegkundige heeft.

Vanaf begin 2020 kun je reageren op berichten via het nieuwe verenigingsplatform van V&VN. Wil je nu al een reactie kwijt? Praat mee op social media.

Word lid en praat mee!

Samen met 105.000 leden maken we ons als beroepsvereniging sterk voor professionalisering van de beroepen verpleegkundige, verzorgende en verpleegkundig specialist. Leden horen, zien en helpen; dat is waar we als V&VN voor staan. Wil jij invloed hebben op hoe jouw beroep zich ontwikkelt? Word lid van V&VN.