Doodswens

Het went nooit

Ervaringsverhalen

  • “Eén ervaring was zeer Intensief, want in de biografie van cliënte was te volgen dat ze klaar was (geen enkele familie of goede vrienden meer, alleen allerlei bekenden).” Lees meer
  • “Als je jezelf kunt verplaatsen in situatie van ander, dan begrijp je de uiting wel dat iemand niet meer verder wil leven. Maar toen ik door ging met vragen, bleek het uiteindelijk de wens niet." Lees meer
  • “Een bewoonster ging een gesprek met mij aan. Ze zei me dat het tussen ons moest blijven. Ze gaf aan te voelen dat ze bijna ging overlijden. Ik zag dat ze tranen in haar ogen had en dat ontroerde mij ook." Lees meer
  • “Het afscheid nemen van een meneer met MS die al 30 jaar zorg ontving van onze zorgorganisatie. Voor zijn euthanasiewens ben ik afscheid gaan nemen en ik zal dit mooie moment niet meer vergeten. Samen met veel collega’s zijn we naar zijn uitvaart gegaan.” Lees meer
  • “Het meest indrukwekkende moment was bij het ziekbed van een vrouw van 90-plus. Al haar kinderen waren aanwezig. In de kleine seniorenwoning van mevrouw was de slaapkamer van de woonkamer gescheiden door een vouwdeur." Lees meer
  • 16
    mrt
    “De eerste patiënt in mijn verpleegkundige opleiding in het ziekenhuis. Van deze patiënt heb ik toen veel geleerd. Maar elk overlijden waar je nauw bij betrokken bent, blijft je eigenlijk wel bij.” Lees meer
  • “Kinderen gaan anders om met het overlijden dan volwassenen. Kinderen kunnen soms heel goed benoemen wat ze willen en hoe. Het loslaten van kinderen door hun ouders is indrukwekkend.” Lees meer
  • “Als je alles voor de zorgvrager hebt kunnen doen en je ziet dat de zorgvrager rustig met de naaste familieleden om zich heen inslaapt.” Lees meer
  • “Elk sterven is anders. Voor mij is de meest indrukwekkende ervaring steeds die waar ik het gevoel heb dat ik mijn vak als verpleegkundige goed heb kunnen doen, want sterven is altijd uniek en eenmalig.” Lees meer