Francis Bolle van V&VN herkent de uitkomsten. Zij reageerde op het congres: “Voor ons maakt dit duidelijk dat we alleen moeten meten wat noodzakelijk is! Meten is geen doel op zich, maar een middel om de zorg te verbeteren.” Onderzoek van V&VN in 2007 maakte duidelijk dat nieuwe regelgeving op basis van incidenten en daaruit voortvloeiende administratieve belasting een grote ergernis van verpleegkundigen en verzorgenden is.

Van meten tot verbeteren
Uit de inventarisatie door het LEVV blijkt dat verpleegkundigen en verzorgenden niet afwijzend staan tegenover het gebruik van indicatoren. Om deze acceptatie te bevorderen is het belangrijk dat gegevens afkomstig uit indicatoren op afdelingniveau worden besproken om te komen tot verbeteringen. Het meten is geen doel op zich, maar een middel om de zorg te verbeteren. Een waardevolle tip van het AMC is het gebruik maken van posters om de uitkomsten visueel in beeld te brengen. Deze posters hangen op de afdeling en zijn zichtbaar voor personeel en patiënten.

Meest genoemde onderwerpen
De inventarisatie van het LEVV laat een lijst van onderwerpen zien die verpleegkundigen en verzorgenden zelf relevant vinden, zoals medicatieveiligheid, pijn, communicatie en patiënttevredenheid. Op het congres zelf kon ook het publiek deze onderwerpen beoordelen en zij kwamen tot een vergelijkbare keuze aan onderwerpen.

Bruikbaar voor eigen sector
Kanttekening bij het gebruik van één kernset voor alle zorgsectoren is dat niet alle onderwerpen in elke sector bruikbaar zijn. Belangrijk is om uit de kernset díe indicatoren te gebruiken welke relevant zijn in de specifieke sector waarin een verpleegkundige of verzorgenden werkt.
Aandacht voor participatie en dagbesteding is relevant in de ouderenzorg en langdurige zorg, maar minder van belang in een ziekenhuis.