Ik denk nog steeds AZU in plaats van UMCU. Dat komt omdat ik er zelf gewerkt heb, in het oude AZU zeggen we dan tegen elkaar als oud-medewerkers. Ik heb daar een geweldige tijd gehad. Op IC-heelkunde voor de kenners onder ons, fantastisch!

Nu krijg ik een routebeschrijving die in een kleine stad niet zou misstaan. Gelukkig ken ik het een beetje en al snel sta ik bij de kamer van Robert. Hij heeft zijn verplegingswetenschappers uitgenodigd en een hoofdverpleegkundige. Wat een enthousiasme en wat een leuke banen hebben ze. Heleen heeft gewoon een droombaan en werkt in een speeltuin, een zeer professionele dan wel te verstaan. Majorie doet er niet voor onder en Saskia ook niet. Er is nog een collega, maar die kon niet, ze schrijft haar proefschrift af. Ze hebben allemaal een ding gemeen en dat is de brug bouwen tussen wetenschap en praktijk. En ze coachen senior-verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten bij het uitvoeren van praktijkonderzoek en het implementeren van resultaten. Als Majorie er niet was geweest zou er nog geen geïntegreerd EPD zijn, de toevoeging van het verpleegkundig deel is haar verdienste. Saskia is gestart met promotieonderzoek. Het gaat over COPD-patienten en ziekteperceptie. Het onderzoek richt zich op beïnvloedende factoren met de bedoeling het zelfstandig functioneren te kunnen beïnvloeden. Een ongelooflijk belangrijk onderzoek! En….uitgevoerd door een verpleegkundige, fantastisch.

De hoofdverpleegkundige Jos laat, net las zijn manager Robert, maar weer eens zien hoe belangrijk leiderschap is. Zonder stimuleren en faciliteren gebeurt er niets. Jos ziet gelukkig de enorme waarde in van wetenschappelijk onderzoek gericht op evidence based verpleegkundig handelen. Ze zijn trots, de mannen, op hun verplegingswetenschappers. Ik ook. Het UMCU heeft op dit moment 20 verpleegkundige promovendi en 8 gepromoveerde verpleegkundigen! Ik glim….het was tenslotte ook een beetje mijn ziekenhuis.

Marian Kaljouw, voorzitter V&VN