Het is weer zover. De eerste lijstjes verschijnen weer. Wat is het beste ziekenhuis volgens het AD? Dit keer valt het Atrium Medisch Centrum uit Heerlen in de prijzen. Wat ik vreemd vind aan de uitslag is dat de ontevredenheid van patiënten over dit Limburgse ziekenhuis (4 van de 12 punten) blijkbaar niet of nauwelijks is meegeteld. Er doet zich dus het wonderlijke fenomeen voor dat in de Ziekenhuis top 100 een ziekenhuis op 1 eindigt, met het rapportcijfer 3 (op een schaal van 10) voor patiënttevredenheid.

Op zijn zachtst gezegd is een dergelijke ranglijst uit balans te noemen. Natuurlijk is de score op patiënttevredenheid één van de vele cijfers die meewegen in de eindbeoordeling. De ervaring van de patiënt en zijn beleving van zorg en aandacht zou echter veel zwaarder moeten wegen.

De vraag rijst waarom we dit soort lijsten eigenlijk maken. Wie heeft hier iets aan? Patiënten in ieder geval niet omdat ziekenhuizen met ontevreden patiënten gewoon op nummer 1 kunnen eindigen. Verpleegkundigen ook niet omdat hun bijdrage aan patiënttevredenheid kennelijk niet serieus wordt genomen.

Dan heb ik liever de voetballerij, in plaats van lijstjes in de zorg die iedereen op het verkeerde been zetten. Gewoon aantoonbaar presteren voordat je in de eredivisie mag spelen. En als je dan in de eredivisie speelt moet je blijven presteren, want anders degradeer je naar een lagere klasse. Het is heel simpel: goed voetbal spelen en zichtbare, toetsbare resultaten halen. Maar tegelijk met de steun van je supporters op de tribune. Zonder die steun wordt het winnen van een wedstrijd een stuk moeilijker.

Laten we de ranglijstjes in de zorg afschaffen en ons druk maken over aantoonbare en toetsbare kwaliteit van patiëntenzorg, eerst en vooral gemeten naar het oordeel van die patiënt. Dat is in het voordeel van patiënten en van verpleegkundigen!